در تاریکی خانهی خاموش
نه سایهای پشت پردهی پنجرهی عصر؛
نه بوسهای در آستانهی بیصبر
رنگ غروبی دلتنگ بر حاشیهی چوبی تخت .
.
.
در خاموشیِ ساکتِ تاریک
اما هنوز «عشق»
-همخانهی همیشهی من-
نجوای روشنی است
در امتداد این شب سرسخت ...
لینک ثابت شنبه 31 مرداد1388ساعت 0:36 faust |
یار
یار
یار
ای بی نهایت اصیل
اتفاق چشمهای توست ماه بی دلیل
باد می وزد به پرده ها و من به تو ... به درد
فکر میکنم تمام روز در شبی طویل
من ... سکوت ... درد ... سکوت ... فاصله ...
زخم های کهنه ایست در دلم از این قبیل
پ.ن: دلتنگ دیدارم ...
لینک ثابت دوشنبه 26 مرداد1388ساعت 22:47 faust |
خواب بر سقف نشسته ست
چو جادوی سیاه
آه از خویش تهی میشوم آرام آرام
می گریزد نفسم از سینه
چو آه
.
.
.
... بانگ بر می زنم از شوق که ".... ...."
ناگهان می پرم از خواب
گشاده آغوش
می شود باز دو دست من و .... می افتد سست
هیچ کس نیست
به جز شب که سیاه است و خموش ...
پ.ن: کاش می تونستم اسمتو بیارم
چو جادوی سیاه
آه از خویش تهی میشوم آرام آرام
می گریزد نفسم از سینه
چو آه
.
.
.
... بانگ بر می زنم از شوق که ".... ...."
ناگهان می پرم از خواب
گشاده آغوش
می شود باز دو دست من و .... می افتد سست
هیچ کس نیست
به جز شب که سیاه است و خموش ...
پ.ن: کاش می تونستم اسمتو بیارم
لینک ثابت چهارشنبه 21 مرداد1388ساعت 0:12 faust |
با گریه می نویسم ...
از خواب
با گریه پا شدم
دستم هنوز
در گردن بلند تو
آویخته ست
و عطر گیسوان سیاه تو
با لبم
آمیخته ست
دیدار شد میسر و ...
با گریه پا شدم
لینک ثابت چهارشنبه 14 مرداد1388ساعت 0:7 faust |
تو آمدی
تو آمدی
انگار که لحظه ای پیش بود
اما شیرین آمدی
ساده
به سادگی ابرهای بهار
می خواهم که بمانی
اما نه مانند ابرهای بهاری
که مانند طلوع هر روز خورشید در سحرگاهان
باش
که سحرگاهان بدون تو روز را آغاز نخواهند کرد ...
لینک ثابت پنجشنبه 8 مرداد1388ساعت 12:33 faust |
خاطره ها گاه غریب می شوند گاه آنقدر نزدیک که تو فراموش می کنی فاصله لحظه ها را. و شنیدن خاطره ها و آرزوهای آدمها لذتی دارد نگفتنی، خصوصا اگر تو هم در آن آرزو باشی. "تو" یعنی "من"، منی که می شنوم. این آرزوها بهانه اند، بهانه هایی شیرین برای فردا که بشوند خاطره! تو بگو این خاطرات خیال بودند و من فکر می کنم به این که واقعیت اند یا خیال؟ نمیتوانم بین خیال و واقعیت دیگر تفاوتی ببینم. خیال ها آنقدر گاهی نزدیک به آدم اند و واقعی که فراموش می کنی بودن یا نبودن اش را. تو خیال را واقعی میکنی یا من؟
به خاطر بیاور همه خاطرات را و برگ بزن لحظه ها را می بینی چقدر رؤیاها پشت پاهایت انگار سایه ای کشیده شده اند روی زمین. سایه ای سپید پشت سیاهی تن ما.
سایه سپید دیده ای؟ من می بینم. تمام سپید است و انگار کن همه دنیا سیاه.
.
.
.
مثل یک قطره آب به همان روشنی و طراوت چکیدی روی زندگی کویری من.
از من که بپرسند خواهم گفت خاک خشک ترک خورده ای بودم که حالا ساقه نورسی رویش گل کرده
با کدام آب؟
همان خاطرات همان لحظه ها همان بودن
یا همان خیال بودن
هر دو این شاخه نورس را شکوفا کرده ایم.
چقدر عمیق نفس می کشم وقتی بوی خیال تو در این فضاست.
می شنوی؟
بوی خیال ...
پ.ن : عزیز مهربونم یادت باشه ... یادمون باشه فاصله ها هیچوقت حریف خاطره ها نمی شن فاصله ها هیچوقت حریف عشقمون نمی شن
دوست دارم به اندازه ی ... نه نه تا نداره
به خاطر بیاور همه خاطرات را و برگ بزن لحظه ها را می بینی چقدر رؤیاها پشت پاهایت انگار سایه ای کشیده شده اند روی زمین. سایه ای سپید پشت سیاهی تن ما.
سایه سپید دیده ای؟ من می بینم. تمام سپید است و انگار کن همه دنیا سیاه.
.
.
.
مثل یک قطره آب به همان روشنی و طراوت چکیدی روی زندگی کویری من.
از من که بپرسند خواهم گفت خاک خشک ترک خورده ای بودم که حالا ساقه نورسی رویش گل کرده
با کدام آب؟
همان خاطرات همان لحظه ها همان بودن
یا همان خیال بودن
هر دو این شاخه نورس را شکوفا کرده ایم.
چقدر عمیق نفس می کشم وقتی بوی خیال تو در این فضاست.
می شنوی؟
بوی خیال ...
پ.ن : عزیز مهربونم یادت باشه ... یادمون باشه فاصله ها هیچوقت حریف خاطره ها نمی شن فاصله ها هیچوقت حریف عشقمون نمی شن
دوست دارم به اندازه ی ... نه نه تا نداره
لینک ثابت پنجشنبه 1 مرداد1388ساعت 9:30 faust |